Waarom we het een amplifier noemen

Je hoort overal het woord "agent". Wij gebruiken dat woord bewust niet voor wat je vandaag gaat bouwen.

Een agent, in de betekenis waarin techbedrijven het gebruiken, is AI die zelfstandig taken uitvoert. Dat klinkt als iets wat je werk overneemt. Wat jij gaat maken is het omgekeerde: een AI die jóuw manier van werken versterkt. Je eigen oordeel, je eigen stijl, je eigen prioriteiten, maar dan met meer bereik.

Dat is geen woordkeuze uit voorzichtigheid. Ethan Mollick, hoogleraar aan Wharton en auteur van ons boek Co-intelligentie, schreef dat de nieuwste AI-modellen al genoeg in huis hebben voor ingrijpende veranderingen in grote delen van de economie. Zijn punt: dat die verandering komt staat vast, maar wélke verandering niet.

"Het wordt steeds belangrijker dat we manieren van werken ontwikkelen en delen waarin AI het werk van mensen versterkt, in plaats van alleen vervangt."

Hoe krachtiger de modellen, hoe meer we ons afvragen wat onze eigen plek nog is. Het antwoord op die vraag is geen model. Het is een manier van werken.

De amplifier is onze manier van werken. Bij AI Report zijn we een klein team, en we maken twee nieuwsbrieven per week, een wekelijkse podcast, een reeks masterclasses en leerpaden zoals dit. Dat lukt omdat we AI inzetten als versterker van wat we zelf kunnen.

Wij geloven in AI als multiplier: een klein team dat met de juiste versterking het werk doet van een grote redactie.

Een voorbeeld uit onze eigen praktijk. Voor een nieuwsitem over de AI-labs die het opeens eens waren dat het langzamer moet, hielp Xiangs amplifier bij het doorspitten van honderden bronnen, en hield hij bij welke bron wat zei. Wij moeten vaak in één avond de technische documentatie van een nieuw model verwerken, een keer 166 pagina's. Zonder amplifier is dat niet te doen. Mét amplifier is het een avond werk, en blijft het oordeel over wat ertoe doet bij ons.

Xiang bouwde haar eerste amplifier in het voorjaar van 2025. Die is sindsdien met haar meegegroeid. Dat is het punt: wat je vandaag maakt is geen instelling, het is een begin. In deze reeks bouwt ze er voor jouw ogen een nieuwe, vanaf nul, voor haar werk als redacteur van AI Report.

Waar je amplifier woont

Je amplifier woont bij je account, niet op je computer. Dat heeft drie gevolgen die je de hele reeks terugziet. Hij is bereikbaar vanaf elke computer en vanaf je telefoon. Hij werkt door als je je laptop dichtklapt. En alles wat je hem geeft, staat op de servers van Anthropic of OpenAI.

Dat laatste vraagt om een bewuste keuze over wat je er wel en niet in zet. Die bespreken we op het moment dat hij ertoe doet: als je werkmateriaal gaat toevoegen. Vandaag gaat het alleen over jou.

Wat een contextbestand is, en waarom het werkt

Een contextbestand is een gewoon tekstbestand waarin staat wie je bent, hoe je werkt, en wat je wel en vooral niet wilt zien in het werk dat de AI voor je doet. De naam eindigt op .md, een kaal tekstformaat dat AI-modellen goed lezen. Je kunt het zelf openen en aanpassen.

Zie het als een inwerkdocument, zoals je dat een nieuwe collega zou geven. Alleen leest deze collega het niet één keer, maar bij elk gesprek opnieuw.

Hoe nuttig een AI voor je is, is recht evenredig met hoeveel hij over jou weet.

Dat is de reden dat het interview van vandaag zo belangrijk is. Zonder contextbestand krijg je antwoorden die voor iedereen hadden kunnen zijn. Met contextbestand krijg je antwoorden die van jou hadden kunnen zijn. Een vaag interview levert een vage collega op.

Het geheim zit in wat je afwijst. "Ik wil een professionele toon" zegt bijna niets. "Gebruik nooit het woord innovatief, begin een mail nooit met een vraag, en zet nooit bulletpoints in iets wat naar een klant gaat" zegt alles. De AI heeft genoeg voorbeelden van goed werk gezien. Wat hij niet weet, is wat jij verschrikkelijk vindt.

We laten elke stap zien in Claude. Werk je liever met ChatGPT? Onder elke stap staat een blok met hoe je hetzelfde daar doet. De prompts zijn voor beide gelijk.

Stap 1Maak een project aan

Ga naar claude.ai. In de zijbalk links staat Projecten. Beweeg je muis erover en klik op het plusje dat verschijnt: Maak project aan.

Je krijgt een klein venster met twee vragen.

• Waar werk je aan? Dit wordt de naam van je project. "Mijn amplifier" werkt prima.
• Wat wil je bereiken? Zet hier in één zin wat je werk is en waarvoor je je amplifier wilt gebruiken. Je mag het ook leeg laten.

Klik op Maak project aan. Je komt op de pagina van je project. Rechts zie je waar die uit bestaat:

• Instructies: hoe de AI zich in dit project gedraagt.
• Context: de bestanden die hij bij elk gesprek bij de hand heeft.
• Geheugen: wat hij onthoudt van wat jullie hier samen doen.
• Gepland: taken die hij op vaste momenten uit zichzelf uitvoert.

Vandaag vul je de eerste twee. De andere twee komen later in de reeks.

Stap 2Kies je model

Het model is het AI-systeem dat het denkwerk doet. Je ziet het rechts onder het invoerveld staan, met daarachter de denkstand: hoe lang het model nadenkt voordat het antwoordt.

Kies Opus 5.5. Dat zit in het Pro-abonnement en is ruim voldoende voor alles in deze reeks. Zet de denkstand voor het interview op Hoog: hieruit komt het belangrijkste bestand van de reeks, en dat maak je maar één keer.

Daarnaast staat Handmatig. Dat is de machtigingsmodus. Op Handmatig vraagt Claude je toestemming voordat hij een nieuw hulpmiddel gebruikt of een nieuwe website opent. De andere stand, Automatisch, laat hem zelfstandig doorwerken. Laat hem op Handmatig staan. Je ziet dan precies wat hij doet.

Stap 3Laat de AI jou interviewen

Je schrijft het contextbestand niet zelf. Je laat de AI de vragen stellen. Zo komen er dingen naar boven waar je zelf niet aan had gedacht, en jij hoeft alleen te antwoorden.

Plak deze prompt in het invoerveld van je project:

Vanaf nu ben jij mijn amplifier. Geen assistent die wacht op opdrachten, maar een partner die mijn eigen capaciteiten versterkt. Je denkt mee op mijn niveau, je geeft eerlijke feedback zonder mijn visie te overstemmen, en je leert mij zo goed kennen dat je straks werk voor me kunt doen dat klinkt alsof ik het zelf deed.

We beginnen met een kennismaking. Interview me, één vraag tegelijk, over:

- wie ik ben en wat mijn werk inhoudt;
- hoe ik denk, beslis en communiceer;
- wat "goed werk" voor mij concreet betekent;
- welke woorden, stijlen en werkwijzen ik nooit wil terugzien.

Gebruik voor elke vraag AskUserQuestion, zodat ik de antwoorden kan aanklikken. Stel in totaal 30 tot 40 vragen. Is mijn antwoord vaag, vraag dan door om een concreet voorbeeld. Zeg ik iets wat botst met een eerder antwoord, benoem dat.

Als we klaar zijn, maak dan twee bestanden:

1. over-mij.md: een overzichtelijk contextbestand met de secties wie ik ben, wat ik doe, hoe ik werk, wat ik waardeer, en wat ik nooit wil zien. Schrijf het zo dat een AI die mij nooit heeft gesproken mij daarna begrijpt.

2. instructies.md: 5 tot 8 regels over hoe jij als mijn amplifier met mij samenwerkt.

Sla over-mij.md op in de context van dit project.

Claude vertelt eerst hoe hij het gaat aanpakken en begint dan. Bovenaan elke vraag zie je hoe ver je bent, bijvoorbeeld "Vraag 2 van ±35". Reken op een half uur tot drie kwartier. Dat is langer dan je denkt, en het is de best bestede tijd van de hele reeks.

Drie dingen die helpen:

• Praat in plaats van te typen. Onder in het invoerveld zit een microfoon. Je antwoordt hardop uitgebreider dan op een toetsenbord.
• Geef een voorbeeld als hij erom vraagt. Vraagt hij naar een stuk waar je trots op bent, plak het er dan in. Uit één echt voorbeeld haalt hij meer dan uit tien beschrijvingen.
• Corrigeer jezelf gerust. Schiet je bij vraag 5 iets te binnen over vraag 4, zeg het dan. Hij verwerkt het.

Wil je het interview toespitsen op je werk?

Voeg een van deze zinnen toe aan de prompt.

Focus op hoe ik e-mails schrijf, vergaderingen voorbereid, rapporten structureer en met klanten communiceer. Vraag naar voorbeelden van e-mails die ik goed vond en e-mails die ik verschrikkelijk vond.

Focus op hoe ik klantwerk aflever: mijn kwaliteitsstandaarden, mijn communicatiestijl met klanten, hoe ik omga met scopewijzigingen, en wat 'af' voor mij betekent.

Focus op mijn schrijfstem: welke woorden ik nooit gebruik, welke zinsstructuren ik vermijd, welke schrijvers ik bewonder en wat ik van hen zou stelen.

Focus op hoe ik data presenteer, welke frameworks ik gebruik, wat 'grondig' voor mij betekent, en welke formuleringen ik associeer met lui denkwerk.

Focus op wat mijn bedrijf doet in mijn eigen woorden (niet de websiteversie), mijn terugkerende uitdagingen, en wat ik nooit wil dat de AI aanneemt over mijn werk.

Stap 4Zet de twee bestanden op hun plek

Aan het eind van het interview maakt Claude twee bestanden. Elk hoort op een eigen plek.

Het contextbestand. Claude wil over-mij.md in je project opslaan en vraagt daar eerst toestemming voor. Je ziet een venster met "Claude heeft je toestemming nodig om door te gaan", met daaronder de naam van het bestand en de inhoud. Dat is de stand Handmatig aan het werk. Lees wat hij gaat opslaan en klik op Eenmalig toestaan.

Klik daarna op de projectpagina rechts op Context. Daar staat je bestand. Open het en lees het helemaal. Dit bestand is van jou: klopt er iets niet, of staat er iets in wat je liever niet vastlegt, zeg het dan in het gesprek en laat Claude het aanpassen.

Staat het bestand er niet? Download het dan uit het gesprek en voeg het toe via Voeg toe.

De instructies. Klik rechts bij Instructies op Voeg toe en plak daar de regels uit instructies.md. Zet er bovenaan één regel bij:

Lees bij elke taak eerst het bestand over-mij.md in de context van dit project. Werk vanuit mijn toon en voorkeuren zoals daarin beschreven.

Vanaf nu leest de AI je contextbestand bij elk gesprek in dit project. Of je nu op je laptop werkt of op je telefoon.

Stap 5De controle

Ga terug naar de pagina van je project en begin een nieuw gesprek. Typ:

Ik heb net dit project ingericht. Lees je instructies en de bestanden in de context. Vat dan samen wat je over mij weet: wie ik ben, hoe ik werk, wat ik nooit wil zien, en hoe jij als mijn amplifier gaat werken. Is iets onduidelijk, stel dan vragen.

Dit is het moment waarop je ziet of het is gelukt. Je amplifier heeft dit gesprek niet meegemaakt. Alles wat hij nu over je zegt, komt uit je bestand en je instructies. Herken je jezelf? Dan staat hij.

Let ook op de vragen die hij aan het eind stelt. Vaak vraagt hij om voorbeelden van je werk, een huisstijlgids of hoe lang je stukken meestal zijn. Dat zijn de dingen die hij nog mist. Je hoeft ze nu niet te beantwoorden. Bewaar ze: ze komen terug als je hem je werkmateriaal gaat geven.

Klopt er iets niet in de samenvatting, zeg dat dan gewoon. Claude past het contextbestand aan.

Wat je nu hebt

• Een contextbestand over jezelf, in de context van je project.
• Instructies waarin staat hoe de AI als jouw amplifier werkt.
• Een project dat dat allebei bij elk gesprek meeneemt, op elke computer en op je telefoon.
• Een bevestiging, in de woorden van de AI zelf, dat hij begrijpt wie je bent.

Het lijkt weinig. Het is het fundament voor alles wat volgt: een echte taak, je eigen werkmateriaal, werk dat doorloopt als je er niet bij zit, en een amplifier die je vanaf je telefoon aanstuurt.

Drie dingen die het verschil maken

Neem de tijd voor wat je niet wilt. Als het interview naar je no-go's vraagt, is dat de belangrijkste vraag van het uur. "Gebruik nooit bulletpoints in klantmails" is een instructie waar de AI direct iets mee kan.

Houd de instructies kort. Vijf tot acht regels is genoeg. De details staan in het contextbestand.

Let op je tegoed. Een taak in meerdere stappen verbruikt meer dan een snelle vraag. Voor het interview is dat geen probleem. Wil je daarna alleen even iets weten, zeg er dan bij dat een kort antwoord genoeg is.

Kies de goede taak

Dit is het lastigste onderdeel van vandaag, en het heeft niets met techniek te maken. De meeste mensen kiezen iets te groots, of iets wat ze één keer per kwartaal doen.

Kies iets wat je minstens elke twee weken doet en waar je meer dan twintig minuten aan kwijt bent.

Alles wat zeldzamer is, levert geen gewoonte op. Alles wat korter duurt, is de moeite van het uitbesteden niet waard. De beste kandidaat is een taak waar je een beetje tegen opziet omdat hij steeds terugkomt en steeds hetzelfde is.

Twee dingen om op te letten. Kies een taak waarvan je zelf kunt beoordelen of het resultaat goed is. En kies vandaag iets waar geen vertrouwelijke gegevens voor nodig zijn. Wat je wel en niet bij een AI zet, bespreken we in de volgende stap, als je werkmateriaal gaat toevoegen.

Bij twee taken laten we zien wat eruit komt. De gegevens zijn verzonnen: Brouwer & Zn. bestaat niet. Je eigen resultaat ziet er anders uit, maar de les is dezelfde: het is netjes, en het weet nog niets van jouw werk.

Het takenmenu

Negen taken die in bijna elk kantoorwerk voorkomen. Kies er één. Bij elke taak staat wat je klaarlegt en een prompt om te kopiëren. Vul in wat tussen [haken] staat.

1. De briefing over je vakgebied

Voor wie het nieuws over een onderwerp, markt of concurrent moet bijhouden. Klaarleggen: een lijstje van vijf tot acht websites die je daarvoor leest. Neem gewoon de sites die je nu ook leest. Niet elke site laat zich door een AI lezen; daarover meer bij stap 3.

Maak mijn briefing over [onderwerp] van de afgelopen [24 uur / week].

Loop deze bronnen langs: [websites]. Bundel berichten die over dezelfde gebeurtenis gaan en tel hoeveel bronnen erover schreven.

Geef me de vijf belangrijkste verhalen. Per verhaal: een kop, in twee of drie zinnen waarom het ertoe doet, en de link naar de oorspronkelijke bron. Sluit af met "Op de radar": tien links van één regel die de top vijf niet haalden.

Gebruik alleen links die je zojuist zelf hebt geopend. Verzin geen links, cijfers of citaten. Neem van artikelen achter een betaalmuur alleen de kop en de link over. Meld onderaan welke bronnen je niet kon bereiken.

2. De terugkerende rapportage

Voor wie elke week of maand hetzelfde overzicht in elkaar zet. Klaarleggen: de cijfers of notities van deze periode, en als je hem hebt de rapportage van vorige keer.

Maak mijn [wekelijkse / maandelijkse] rapportage over [onderwerp] voor [lezer]. De gegevens van deze periode zitten in de bijlage.

Zet bovenaan de drie dingen die de lezer moet weten. Daarna wat er is veranderd ten opzichte van de vorige periode, en wat er een beslissing vraagt. Maximaal één A4.

Gebruik alleen wat in de bijlage staat. Verzin geen cijfers. Stel me eerst maximaal drie vragen als iets onduidelijk is.

3. Een vergadering voorbereiden

Voor wie vaak overleggen in gaat met te weinig tijd om de stukken te lezen. Klaarleggen: de agenda en de stukken van het overleg.

Bereid mij voor op [overleg] met [wie]. De agenda en de stukken zitten in de bijlage.

Geef per agendapunt: waar het over gaat in twee zinnen, wat er van mij wordt verwacht, en één vraag die ik zou moeten stellen. Zet bovenaan de twee punten waar ik het best op voorbereid moet zijn.

Gebruik alleen de stukken in de bijlage.

4. Van aantekeningen naar actielijst

Voor wie na elk overleg met rommelige notities zit. Klaarleggen: je aantekeningen, getypt, als foto of als transcript.

Maak van deze aantekeningen een actielijst. Per actie: wat er moet gebeuren, wie het doet, en wanneer het af moet zijn. Staat er geen eigenaar of datum bij, schrijf dan "onbekend" in plaats van er een te verzinnen.

Zet daaronder de besluiten die zijn genomen, en de punten die zijn blijven liggen.

Invoer

Resultaat

5. Een lang document, teruggebracht tot wat jij ermee moet

Voor wie rapporten, beleidsstukken of contracten krijgt die niemand helemaal leest. Klaarleggen: het document.

Lees het document in de bijlage vanuit mijn rol. Ik hoef geen samenvatting van alles.

Vertel me: wat verandert dit voor mij of mijn team, wat moet ik doen en voor wanneer, en wat staat erin waar ik het mogelijk niet mee eens ben. Noem bij elk punt de pagina waar het staat. Maximaal een halve pagina.

6. De mail die je steeds opnieuw schrijft

Voor wie een bepaald soort bericht keer op keer verstuurt: de opvolging na een gesprek, de afwijzing, de herinnering. Klaarleggen: de situatie van deze keer, in een paar zinnen.

Schrijf een [soort mail] aan [ontvanger]. De situatie: [wat er speelt en wat ik wil bereiken].

Schrijf zoals ik schrijf, op basis van wat je over mij weet. Kort, één duidelijke vraag of volgende stap, geen openingszin over hoe het met de ontvanger gaat. Geef me één versie, geen varianten.

7. Van cijfers naar iets presenteerbaars

Voor wie een spreadsheet moet omzetten in iets wat een ander in één oogopslag begrijpt. Klaarleggen: de spreadsheet.

Bekijk de spreadsheet in de bijlage. Vertel me eerst in drie zinnen wat het belangrijkste is dat deze cijfers laten zien.

Maak daarna één overzicht voor [lezer]: de belangrijkste uitkomst bovenaan, één grafiek of tabel die hem onderbouwt, en twee zinnen toelichting. Reken niets bij elkaar wat niet in het bestand staat, en zeg het als de gegevens iets niet toelaten.

Invoer

Resultaat

8. Het werk van een ander nakijken

Voor wie stukken van collega's of leveranciers beoordeelt. Klaarleggen: het stuk, en in een paar zinnen waar het aan moet voldoen.

Kijk het stuk in de bijlage na. Het is bedoeld voor [lezer] en moet [doel].

Geef me de drie belangrijkste verbeterpunten, in volgorde van belang, elk met de plek in de tekst en een voorstel. Noem daarna wat goed is en moet blijven. Herschrijf het stuk niet.

9. Het overzicht van je week

Voor wie op maandag wil weten waar de week gaat knellen. Klaarleggen: je agenda van deze week. Je kunt je agenda aan Claude koppelen via het plusje in het invoerveld, waar je een connector toevoegt. Of je plakt de afspraken als tekst.

Maak een overzicht van mijn week op basis van mijn agenda. Laat zien: op welke dagen het te vol zit, welke afspraken voorbereiding vragen en wanneer ik die kan doen, en waar ruimte zit voor werk waar ik me op moet concentreren.

Sluit af met de drie dingen die deze week niet mogen mislukken.

Stap 1leg klaar wat de taak nodig heeft

Zoek bij de taak die je kiest het materiaal bij elkaar: de bronnen, het document, de aantekeningen. Eén of twee bestanden is genoeg. Vandaag gaat het erom dat de taak af komt, niet dat hij perfect is.

Stap 2geef de opdracht

Open je project en begin een nieuw gesprek. Kijk eerst naar de twee instellingen onder het invoerveld.

Het model. Opus 5.5 is goed. De denkstand mag voor dagelijks werk een stap lager dan bij het interview: Gemiddeld is genoeg, en het spaart je tegoed.

De machtigingsmodus. Die staat op Handmatig. Claude vraagt dan je toestemming voor elke nieuwe website die hij wil openen. Bij een taak die veel sites leest, zoals de briefing, betekent dat tientallen keren klikken. Kies voor zo'n taak Automatisch. Claude werkt dan zelfstandig door en pauzeert alleen als iets hem onveilig lijkt.

Kies de modus vóór je je opdracht verstuurt. Hij geldt voor het hele gesprek, en halverwege omzetten helpt niet meer. Voor een taak die alleen leest en schrijft is Automatisch een goede keuze. Wil je de eerste keer precies zien wat hij doet, laat hem dan op Handmatig staan en klik mee.

Plak daarna de prompt, vul in wat tussen haken staat, en voeg je bestanden toe met het plusje. Verstuur.

Je hoeft niet te kiezen of dit "een vraag" of "een taak" is. Claude bepaalt zelf hoeveel werk de opdracht vraagt.

Stap 3kijk mee

Claude laat zien wat hij aan het doen is. Je ziet een regel als "39 pagina's gelezen, op het internet gezocht". Klik erop en je ziet elke site die hij opende, en welke niet lukten.

Niet elke site laat zich lezen. Veel grote nieuwssites blokkeren AI-programma's, en wat achter een betaalmuur staat, kan Claude ook niet in. Dat is geen fout van jou of van Claude. Het hoort bij werken met AI op het open internet. Daarom staat in de prompt dat hij moet melden wat hij niet kon bereiken. Een goede amplifier zegt wat hij niet heeft gelezen, in plaats van te doen alsof.

Pas je lijst met bronnen nu nog niet aan. Dat doe je later in deze reeks, als je de taak gaat inplannen en je twee keer hebt gezien wat wel en niet werkt.

Stelt hij een wedervraag, beantwoord die dan. Een goede wedervraag is een cadeau: hij laat zien wat er in je opdracht ontbrak.

Je mag ondertussen iets anders gaan doen. Het werk loopt door als je het tabblad sluit, en het resultaat staat in het gesprek als je terugkomt. Alleen als hij op je toestemming wacht, staat hij stil.

Stap 4lees het resultaat als een eindredacteur

Nu komt het belangrijkste moment van vandaag. Lees wat er ligt en weersta de neiging om het meteen te gaan verbeteren.

Begin met wat goed is. Waarschijnlijk meer dan je verwacht: de toon klopt, de vorm is netjes, de keuze is verdedigbaar. Dat is je contextbestand aan het werk.

Schrijf daarna drie dingen op die je mist. Niet "het is niet goed genoeg", maar concreet. Bijvoorbeeld: hij weet niet wat wij hier al over schreven. Hij zegt nergens wat het voor ons betekent. Het belangrijkste voor ons staat onderaan.

Die drie punten zijn je boodschappenlijst voor de volgende stap. Elk gemis is een stuk kennis over je werk dat je amplifier nog niet heeft.

Verbeter de opdracht nu niet. Als je de prompt gaat bijschaven tot het resultaat goed is, weet je straks niet meer of het verschil uit de opdracht of uit de context kwam.

Stap 5bewaar de versie en de opdracht

Je hebt deze versie straks nodig om te vergelijken, en de opdracht om opnieuw te draaien. Typ:

Sla dit resultaat op in de context van dit project als versie-1.md. Sla ook mijn opdracht van daarnet op, als mijn-taak.md, precies zoals ik hem gaf.

Claude slaat beide bestanden op. Kijk rechts onder Context: je ziet daar nu een map met de naam claude, met de twee bestanden erin. In die map zet Claude alles wat hij zelf voor je opslaat. Zo houd je uit elkaar wat van jou komt en wat van hem.

Maak mijn briefing over het AI-nieuws van de afgelopen 24 uur.

Loop deze bronnen langs: Techmeme, TechCrunch, The Verge, Ars Technica, Wired, Financial Times (technologie), Reuters (technologie) en The Information. Bundel berichten die over dezelfde gebeurtenis gaan en tel hoeveel bronnen erover schreven.

Geef me de vijf belangrijkste verhalen. Per verhaal: een kop, in twee of drie zinnen waarom het ertoe doet, en de link naar de oorspronkelijke bron. Sluit af met "Op de radar": tien links van één regel die de top vijf niet haalden.

Gebruik alleen links die je zojuist zelf hebt geopend. Verzin geen links, cijfers of citaten. Neem van artikelen achter een betaalmuur alleen de kop en de link over. Meld onderaan welke bronnen je niet kon bereiken.

Wat je nu hebt

• Eén taak uit je eigen werk, van begin tot eind uitgevoerd.
• Een eerste versie, bewaard in je project.
• De opdracht zelf, bewaard om opnieuw te gebruiken.
• Een lijstje van drie dingen die je mist.

In de volgende stap geef je je amplifier het materiaal dat bij die drie punten hoort. Daarna draai je exact dezelfde opdracht opnieuw.

Drie dingen die het verschil maken

Kies klein. Een taak die in tien minuten af is en die je elke week doet, levert meer op dan een groot project dat je één keer uitbesteedt.

Klik de links aan. Neem drie links uit het resultaat en kijk of ze zeggen wat er staat. Dat kost een minuut en het is de snelste manier om te weten hoeveel je op het werk kunt vertrouwen.

Let op je tegoed. Een taak die tientallen pagina's opent, verbruikt meer dan een gesprek. Je ziet niet per gesprek wat het kost, wel hoeveel je in totaal hebt gebruikt: kijk daarvoor in de instellingen onder Gebruik. Daar staat hoeveel je deze sessie en deze week hebt verbruikt, en wanneer je limiet weer wordt aangevuld. Houd het vandaag bij één taak.

Van gemis naar bestand

Pak je lijstje van drie dingen die je miste. Elk gemis is een stuk kennis dat in je hoofd zit en nog niet bij je amplifier. Vandaag zet je dat op papier.

Kijk ook terug naar de vragen die je amplifier stelde bij de controle van de eerste stap. Grote kans dat hij toen al vroeg om voorbeelden van je werk of om je huisregels. Hij wist zelf wat hij miste.

Vijf goede bestanden zijn beter dan honderd.

De verleiding is groot om je hele schijf in het project te zetten. Doe dat niet. Je amplifier leest alles wat je hem geeft, en hoe meer erin staat, hoe dunner zijn aandacht wordt uitgesmeerd. Het kost ook meer van je tegoed. Kies wat een nieuwe collega op zijn eerste dag van je zou krijgen, en niet meer.

Wat je er wel en niet in zet

Tot nu toe ging het over jou. Vanaf vandaag gaat het over je werk, en dat is niet alleen van jou. Vier dingen om te weten voordat je iets toevoegt.

Waar het staat. Alles wat je aan je project toevoegt, staat op de servers van Anthropic of OpenAI. Verwijder je een bestand of een gesprek, dan verdwijnt het direct uit je account en volgens Anthropic binnen dertig dagen van hun servers.

Of ervan geleerd wordt. Op een persoonlijk abonnement gebruiken zowel Anthropic als OpenAI je gesprekken standaard om hun modellen te verbeteren. Dat kun je uitzetten, en voor werkmateriaal raden wij dat aan. In Claude: Instellingen, Privacy, en zet "Help improve our AI models" uit. In ChatGPT doe je hetzelfde onder Data controls. Zakelijke abonnementen gebruiken je gegevens standaard niet voor training.

Wat er niet in hoort. Gegevens over personen die daar niet om hebben gevraagd: klanten, patiënten, leerlingen, collega's. Vertrouwelijke cijfers en stukken die je ook niet naar je privémail zou sturen. Wachtwoorden. Twijfel je, laat het er dan uit. Je amplifier heeft je werkwijze nodig, niet je dossiers.

Wat je werkgever ervan vindt. Veel organisaties hebben inmiddels regels over AI. Soms is er een goedgekeurd zakelijk account, soms mag alleen openbaar materiaal. Zoek het op of vraag het na. Werk je met materiaal dat onder een beroepsgeheim of een geheimhoudingsafspraak valt, dan is het antwoord bijna altijd: niet in een persoonlijk account.

Dat klinkt streng, maar het laat genoeg over. Hoe je schrijft, hoe je kiest, hoe een goed stuk eruitziet en voor wie je werkt: dat is zelden geheim, en het is precies wat het verschil maakt.

Stap 1maak je vijf bestanden

Voor elk gemis op je lijstje heb je één van twee dingen nodig.

Je hebt het al. Een stijlgids, een sjabloon, een stuk dat je goed vond, de vorige versie van hetzelfde werk. Zet het klaar.

Het zit in je hoofd. Dan laat je je amplifier het uit je trekken, zoals bij het interview van de eerste stap. Open een gesprek in je project en typ:

Ik wil een contextbestand maken over hoe ik [kies / schrijf / beoordeel] bij [taak]. Stel me daar vier of vijf vragen over, één tegelijk, met AskUserQuestion waar dat kan. Vraag door als ik vaag ben. Maak er daarna een kort bestand van met de naam [naam].md, in gewone taal, en sla het op in de context van dit project.

Zo maakte Xiang haar nieuwsfilter. Vier vragen: wat haalt altijd de nieuwsbrief, wat laat je liggen, wanneer gaat een Nederlands verhaal voor, en hoe zie je of iets nieuws is of een persbericht. Haar antwoorden pasten op één pagina. Die pagina zat al bijna drie jaar in haar hoofd en stond nergens.

Stap 2zet ze in je project

Klik op de projectpagina rechts op Context en dan op Voeg toe. Kies je bestanden. Je kunt ze ook in het venster slepen. Onderin zie je hoeveel van de ruimte van je project in gebruik is.

Geef de bestanden namen die zeggen wat erin staat. stijlgids.md is beter dan document-definitief-v3.docx. Je amplifier kiest op basis van de naam welk bestand bij een taak hoort.

Stap 3vertel hem dat de bestanden er zijn

Open de Instructies van je project en voeg één regel toe:

Kijk voor elke taak welke bestanden in de context erbij horen en lees die eerst. Volg ze, ook als mijn opdracht iets anders lijkt te vragen, en zeg het als ze elkaar tegenspreken.

Dat laatste is belangrijk. Je opdracht van gisteren vroeg om een kale lijst. Je bestanden vragen om meer. Je wilt dat de bestanden winnen, en je wilt het weten als twee bestanden iets verschillends zeggen.

Stap 4draai dezelfde opdracht

Begin een nieuw gesprek in je project.

Zet eerst de machtigingsmodus goed. Moest je gisteren voor elke website op toestaan klikken? Klik dan nu, vóór je iets typt, onder het invoerveld op Handmatig en kies Automatisch. Claude werkt dan zelfstandig door en pauzeert alleen als iets hem onveilig lijkt. De stand geldt voor het hele gesprek. Halverwege omzetten helpt niet; kies hem aan het begin. Voor een taak die alleen leest en schrijft, is Automatisch een goede keuze.

Dan de opdracht. Geen nieuwe prompt, geen verbeteringen. Typ alleen:

Voer de opdracht in mijn-taak.md uit.

Kijk mee zoals gisteren. Je ziet nu dat hij eerst je bestanden leest voordat hij begint. Laat hem het resultaat daarna bewaren:

Sla dit resultaat op in de context van dit project als versie-2.md.

Stap 5leg ze naast elkaar

Open versie-1.md en versie-2.md en lees ze allebei. Vraag daarna:

Vergelijk versie-1.md en versie-2.md. Noem de vijf grootste verschillen, en zeg bij elk verschil uit welk contextbestand het komt. Noem ook wat in versie 2 nog niet goed is.

Je krijgt twee lijsten terug, en ze zijn allebei waardevol.

De eerste laat zien welk bestand wat heeft gedaan. Bij elk verschil staat de bron. Zo weet je welk bestand je moet aanpassen als er iets niet klopt, en welk bestand het meeste werk verzet.

De tweede is vaak de interessantste. Je amplifier toetst zijn eigen werk aan jouw regels, en hij is daar strenger in dan je zou verwachten. Hij ziet waar hij te lang was, waar hij van je regels afweek, en wat hij te stellig heeft opgeschreven. Bewaar die lijst. In de laatste stap van deze reeks gebruik je hem om je bestanden aan te scherpen.

Is je taak er een met actueel nieuws of nieuwe gegevens, dan verschilt ook de inhoud tussen gisteren en vandaag. Kijk dan vooral naar wat hij ermee doet: de keuzes, de volgorde, de vorm.

Spreken je bestanden elkaar tegen? Dan meldt hij dat, als je de regel uit stap 3 hebt toegevoegd. Dat is geen storing. Het is nuttige informatie: je hebt twee bestanden die iets verschillends zeggen, en waarschijnlijk is een van de twee verouderd. Pas het bestand aan dat niet meer klopt.

Pak dan je lijstje van gisteren erbij. Zijn de drie dingen die je miste er nu?

Wat je nu hebt

• Vijf bestanden met wat je amplifier over je werk moet weten.
• Twee versies van dezelfde taak, naast elkaar.
• Het bewijs, op je eigen scherm, van wat context doet.
• Een beeld van welk bestand wat doet, en een lijst van wat nog beter kan.

De opdracht is niet beter geworden. Je amplifier wel. In de volgende stap laat je hem deze taak uitvoeren zonder dat jij erbij zit.

Drie dingen die het verschil maken

Schrijf op hoe je kiest. Van alle bestanden doet dit het meest, en het is het bestand dat bijna niemand heeft. Je stijlgids ligt ergens. Je oordeel staat nergens.

Verander de opdracht niet. Past versie 2 nog niet, pas dan het bestand aan en niet de prompt. Dan wordt elke volgende taak er beter van, en niet alleen deze.

Houd het klein en actueel. Vijf bestanden van één pagina werken beter dan één bestand van dertig. En een bestand dat niet meer klopt, werkt tegen je: je amplifier volgt wat er staat, ook als het verouderd is.

Wat er verandert als je er niet bij zit

Een geplande taak draait op de servers van Anthropic of OpenAI. Je computer hoeft niet aan te staan en je hoeft niet ingelogd te zijn. Dat is handig, en het vraagt drie dingen.

De opdracht moet op zichzelf staan. Jij bent er niet om een wedervraag te beantwoorden. Alles wat hij moet weten, staat in de opdracht en in je contextbestanden. Daarom heb je die de afgelopen stappen gemaakt.

Hij moet weten wat hij doet als iets onduidelijk is. In een gesprek vraagt hij het je. Nu moet hij zelf kiezen, en achteraf zeggen wat hij koos.

Je bepaalt vooraf wat hij mag. Een taak die alleen leest en schrijft, zoals een briefing of een overzicht, kan goed zonder jou. Een taak die namens jou iets verstuurt of verandert, plan je niet in zonder dat jij het resultaat eerst ziet.

Laat hem voorbereiden. Beslissen en versturen doe je zelf.

Stap 1plan je taak in

Ga terug naar het gesprek van de vorige stap, waarin je amplifier de opdracht opnieuw uitvoerde en de twee versies vergeleek. Daar weet hij wat er goed ging en wat hij zelf nog niet goed vond. Dat heeft hij nodig om de opdracht klaar te maken voor draaien zonder jou.

Typ:

Plan de opdracht in mijn-taak.md in als terugkerende taak, elke [werkdag / maandag] om [tijd]. Lees bij elke run eerst de bestanden in de context die erbij horen. Stel me je vragen nu, want straks ben ik er niet bij.

Je amplifier stelt een paar vragen in klikbare kaartjes, elk met een aanbevolen antwoord. Bij Xiang waren het er vier.

• Welke versie van de opdracht moet draaien? De oorspronkelijke, of een aangepaste waarin hij verwerkt wat hij van de eerdere runs heeft geleerd. Kies de aangepaste. Twee stappen lang bleef je opdracht bewust gelijk. Nu mag hij beter worden.
• Welk tijdvenster? Een vast aantal uren, of "van de vorige run tot nu". Kies het tweede. Dan klopt het ook na een weekend of als de taak een keer later draait.
• Waar moet het resultaat terechtkomen? In het project. Dan kan de volgende run lezen wat de vorige al meldde.
• Hoe wil je horen dat het klaar is? Een melding op je telefoon.

Stelt hij de vraag over een aangepaste versie niet, vraag er dan zelf om: "Stel eerst een aangepaste versie van mijn-taak.md voor die zonder mij kan draaien, op basis van wat er bij de eerdere runs misging."

Stel eerst een aangepaste versie van mijn-taak.md voor die zonder mij kan draaien, op basis van wat er bij de eerdere runs misging.

Daarna maakt hij de taak aan. Je ziet een kaartje met de naam, het ritme en de machtigingsmodus, bijvoorbeeld "Elke werkdag om 07.19 · Automatisch". Schrik niet als de tijd een paar minuten afwijkt van wat je vroeg. Op het hele en halve uur is het druk, en hij kiest soms een tijdstip vlak ervoor. Wil je het precies, zeg het dan.

Onder het kaartje vertelt hij wat hij heeft gedaan. Lees dat na: welke bestanden de taak elke keer eerst leest, waar het resultaat komt, en wat hij aan je opdracht heeft veranderd.

Over Automatisch. Een geplande taak draait in de machtigingsmodus Automatisch. Dat moet ook, want er is niemand om toestemming te geven. Hij werkt zelfstandig door en stopt alleen als iets hem onveilig lijkt. Voor een taak die leest en schrijft is dat prima. Het is ook de reden waarom je geen taken inplant die iets versturen.

Stap 2bekijk je taak, en draai hem één keer met de hand

Klik in de zijbalk op Ingepland en open je taak. Je vindt hem ook in de zijbalk onder je project, met een bliksempje ervoor.

Op de pagina van de taak staat alles bij elkaar:

• een schakelaar met Actief, waarmee je de taak pauzeert en weer aanzet;
• Volgende uitvoering: wanneer hij weer draait;
• Instructies: de volledige opdracht die hij elke keer uitvoert;
• Herhaling: het ritme;
• Machtigingen: Automatisch;
• Geschiedenis: elke keer dat hij heeft gedraaid.

Met het potlood rechtsboven pas je de taak aan, met de prullenbak verwijder je hem.

Lees de instructies één keer helemaal. Je amplifier heeft ze zelf geschreven, en dit is wat hij vanaf nu doet. Een goede instructie zegt welke bestanden hij eerst leest, wat hij doet als een bestand ontbreekt, waar hij het resultaat opslaat, en dat hij geen vragen stelt maar zelf besluit en dat onderaan meldt.

Klik dan op Voer nu uit. Wacht niet tot morgenochtend om te ontdekken dat er iets niet klopt.

De run verschijnt onder Geschiedenis en wordt een eigen gesprek dat je kunt openen. Lees het resultaat, en lees vooral de onderkant. Daar staat wat hij zelf heeft gekozen en waar je bestanden elkaar tegenspraken. Bij een eerste run is dat bijna altijd iets. Het zijn de laatste oneffenheden, en je haalt ze er nu uit.

Stap 3zet je amplifier op je telefoon

Installeer de Claude-app op je telefoon en log in met hetzelfde account.

Zet de meldingen aan. Dat gaat niet vanzelf. Ga in de app naar de instellingen, kies Notifications, en sta toe dat Claude je een melding stuurt. Zonder die stap draait je taak wel, maar hoor je er niets van.

Open daarna je project in de app. Alles is er: je instructies, je contextbestanden, je gesprekken, en de run van daarnet. Je hoeft niets over te zetten en niets te koppelen. Het is hetzelfde project, op een kleiner scherm.

Stap 4stuur hem bij vanaf je telefoon

Open de run van je taak en lees het resultaat. Reageer dan zoals je op een collega zou reageren. Het makkelijkst gaat dat met de microfoon in het invoerveld: je praat, de app typt.

Twee dingen om te proberen.

Doorvragen op wat er ligt.

Werk het tweede verhaal uit de briefing van vandaag uit tot een opzet van een halve pagina. Gebruik wat je in de context vindt over hoe wij dat doen.

Wees precies in waar je naar verwijst. "Het tweede punt" kan op meer dan één lijst slaan als er meerdere versies in je project staan. Noem het onderwerp, of zeg uit welk stuk.

Een nieuwe taak geven en weglopen.

Zoek uit wat er de afgelopen week is gezegd over [onderwerp] en zet het voor me op een rij. Ik kijk er over een uur naar. Stuur me een melding als je klaar bent.

Sluit daarna de app. Het werk loopt door. De laatste zin zorgt ervoor dat je telefoon het je laat weten.

Dit is wat met "praten met je amplifier" wordt bedoeld: de Claude-app op je telefoon, met je eigen project erin. Niet WhatsApp, en geen aparte koppeling.

Stap 5kijk de eerste week elke run na

Een geplande taak voelt na twee dagen als iets wat gewoon werkt. Dat is het moment om op te letten.

Lees de eerste week elke run zoals je het werk van een nieuwe collega zou lezen. Kloppen de links? Staat er iets in wat hij niet kan weten? Mist er een bron? Klik drie links aan en kijk of ze zeggen wat er staat.

Wat steeds terugkomt, los je op in je bestanden en niet per keer. Meer daarover in de laatste stap.

Maak van mijn-taak.md en van de regels in mijn contextbestanden één zelfstandige opdracht die zonder die bestanden werkt. Houd hem onder de 400 woorden.

Wat je nu hebt

• Een opdracht die zonder jou kan draaien.
• Een taak die dat op een vast moment doet.
• Het resultaat op je telefoon, met een melding als het klaarstaat.
• Je hele project in je broekzak: dezelfde kennis, dezelfde bestanden.
• Een manier om onderweg werk uit te zetten en later op te halen.

Je amplifier kent jou, kent je werk, doet één taak zelfstandig en is overal bereikbaar. In de laatste stap zorg je dat dat zo blijft.

Drie dingen die het verschil maken

Begin met één taak. Laat die twee weken draaien voordat je een tweede inplant. Vijf taken die elke ochtend iets opleveren wat je niet leest, zijn slechter dan één die je elke dag gebruikt.

Plan geen taken in die iets versturen. Een concept klaarzetten is prima. Op verzenden drukken doe je zelf.

Let op wat zich opstapelt. Een taak die elke werkdag draait, verbruikt elke werkdag tegoed en zet elke werkdag een bestand in je project. Merk je dat je limiet in zicht komt, zet hem dan op wekelijks of pauzeer hem met de schakelaar. En ruim af en toe op: de briefing van drie weken geleden hoeft niet in je context te blijven staan.

Waarom dit nodig is

Twee dingen werken tegen je als je niets doet.

Lange gesprekken worden slechter. Hoe meer tekst er in een gesprek staat, hoe dunner de aandacht van een AI-model wordt uitgesmeerd. Je merkt het als hij een afspraak van een uur geleden vergeet, versies door elkaar haalt of iets voorstelt wat je al had afgewezen. Dat heet context rot, en ook de nieuwste modellen hebben er last van. De remedie is een nieuw gesprek. Maar dan moet wat je hebt opgebouwd ergens anders staan dan in dat gesprek.

Wat je in een gesprek zegt, blijft in dat gesprek. Je corrigeert je amplifier: "niet zo, maar zo". Hij past het aan. Morgen, in een nieuw gesprek, kan hij dezelfde fout opnieuw maken, tenzij de correctie in een bestand is beland.

Je project heeft ook een eigen Geheugen. Dat vangt veel op, en het is nuttig. Het verschil met een bestand: bij het geheugen bepaalt de app wat er bewaard wordt, bij een bestand doe jij dat. Wat je zeker wilt houden, zet je in een bestand dat je kunt openen, lezen en aanpassen.

Stap 1maak een bestand met de stand van zaken

Open een gesprek in je project en typ:

Maak een bestand stand-van-zaken.md voor dit project, met de kopjes Doel, Beslissingen, Voorkeuren, Mensen en bronnen, en Open punten. Baseer het op onze gesprekken in dit project. Schrijf alleen op wat ik zelf heb gezegd of besloten, niet je eigen suggesties. Houd het onder de 500 woorden. Laat het me eerst zien, en sla het daarna op in de context van dit project.

Lees wat hij voorstelt. De zin "alleen wat ik zelf heb gezegd of besloten" doet ertoe. Een AI heeft de neiging zijn eigen voorstellen als afspraken te noteren. Staat er iets in wat jij nooit hebt besloten, laat het dan schrappen voordat hij het opslaat.

Dit bestand is iets anders dan je contextbestanden. Die beschrijven hoe je werkt, en veranderen zelden. Dit bestand beschrijft waar je nu staat, en verandert elke week.

Stap 2leer hem een overdracht te schrijven

Aan het eind van een werksessie, of zodra je merkt dat een gesprek stroef wordt, laat je het bestand bijwerken. Om dat niet elke keer te hoeven uittypen, zet je het in de Instructies van je project:

Als ik "overdracht" zeg: werk stand-van-zaken.md bij met wat we in dit gesprek hebben besloten, schrap wat niet meer klopt, laat me de wijzigingen zien en sla het op na mijn akkoord.

Begin elk nieuw gesprek met het lezen van stand-van-zaken.md.

Vanaf nu is één woord genoeg. Hij laat eerst zien wat hij wil veranderen en slaat pas op als jij akkoord geeft. En elk nieuw gesprek begint waar het vorige ophield.

"Schrap wat niet meer klopt" is de belangrijkste helft van die instructie. Zonder dat groeit het bestand uit tot precies de lange rommel waar je vanaf wilde.

Stap 3laat terugvloeien wat je hebt geleerd

De afgelopen dagen heeft je amplifier drie soorten lessen opgeleverd. Ze staan nu verspreid over je gesprekken.

• Jouw correcties. Elke keer dat je zei: niet zo, maar zo.
• Zijn eigen kritiek. De lijst "wat in versie 2 nog niet goed is" uit de derde stap.
• Wat de geplande taak onderaan meldde. Bronnen die hij niet kon lezen, keuzes die hij zelf moest maken, bestanden die elkaar tegenspraken.

Typ:

Kijk terug op onze gesprekken in dit project en op de laatste runs van mijn geplande taak. Maak één lijst van: waar ik je heb gecorrigeerd, wat je zelf nog niet goed vond aan je werk, en wat de taak onderaan meldde. Stel per punt voor of het in een contextbestand hoort, in mijn-taak.md, of nergens. Verander nog niets.

Je krijgt een genummerde lijst, met bij elk punt een voorstel. Reken op meer punten dan je verwacht, en op veel keer "nergens". Dat is goed: het meeste is al opgelost of gold maar één keer. Bij elk punt zijn er drie mogelijkheden.

• Het is een regel die altijd geldt. Dan hoort hij in een contextbestand.
• Het gaat over hoe deze ene taak wordt uitgevoerd, zoals een bron die steeds onbereikbaar is. Dan hoort het in de opdracht.
• Het gold alleen die ene keer. Dan laat je het weg.

Zeg daarna welke punten hij mag doorvoeren:

Voer de punten door. Laat per bestand zien wat er verandert voordat je het opslaat.

Hij laat per bestand zien wat er stond en wat het wordt. Lees dat na, en let op één ding in het bijzonder. Soms stelt hij een regel voor die van hem komt en niet van jou. Een goede amplifier zegt dat erbij. Dit is het moment om te beslissen of je die regel wilt, want daarna volgt hij hem elke keer.

Stap 4kies je ritme

Onderhoud dat je moet onthouden, gebeurt niet. Kies één vast moment in de week, bijvoorbeeld vrijdagmiddag, en doe dan vier dingen. Het kost vijf minuten.

1. Zeg "overdracht" in het gesprek waar je het meest in hebt gewerkt.
2. Draai de prompt uit stap 3, maar dan voor "deze week".
3. Open stand-van-zaken.md en lees het. Klopt het nog met hoe jij de week hebt ervaren?
4. Ruim op. Je geplande taak zet elke keer een bestand in je project. Vraag je amplifier om alles ouder dan twee weken te verwijderen. Hij vraagt je toestemming voordat hij iets weggooit.

Wil je er een duwtje bij, plan dan een herinnering in:

Plan een wekelijkse taak in, elke vrijdag om 15.00 uur: kijk terug op de gesprekken en de runs van deze week in dit project, en maak een lijst van correcties en nieuwe beslissingen, met per punt een voorstel voor welk bestand het hoort. Verander zelf niets in de bestanden.

De laatste zin is met opzet. Hij bereidt het onderhoud voor. Wat er in je bestanden komt, bepaal jij.

Stap 5geef hem een tweede taak

Je amplifier doet nu één ding goed. De tweede taak kost een fractie van de moeite van de eerste, want het fundament ligt er: hij kent je, je stijl en je lezer.

Ga terug naar het takenmenu en kies er een. Voor de meeste taken heb je hooguit één nieuw contextbestand nodig. Draai hem één keer, schrijf op wat je mist, vul aan, draai opnieuw. Dat is de cyclus van de afgelopen dagen, en die blijf je herhalen.

Voeg niet alles tegelijk toe. Eén nieuwe taak per twee weken is een tempo waarbij je elke taak nog naleest.

Wat je nu hebt

Vijf stappen geleden had je een leeg project. Nu heb je:

• Een amplifier die weet wie je bent en hoe je werkt.
• Vijf bestanden met wat hij over je werk moet weten.
• Eén taak die hij zelfstandig uitvoert, op een vast moment.
• Je project op je telefoon.
• Een bestand met de stand van zaken, en één woord om het bij te werken.
• Een ritme van vijf minuten per week waarmee hij bijblijft.

Geen van die onderdelen is op zichzelf spectaculair. Samen zijn ze dat wel. Je hebt geen AI die je werk overneemt. Je hebt er een die jouw manier van werken kent en die groter maakt.

Laat zien wat je hebt gemaakt

We zijn benieuwd wat je hebt gebouwd. Welke taak koos je? Wat was het verschil tussen je eerste en je tweede versie? Wat doet je amplifier nu elke week voor je? Deel je ervaring op het prikbord.

De beste voorbeelden delen we, met je toestemming, in de nieuwsbrief.

Drie dingen die het verschil maken

Begin op tijd een nieuw gesprek. Negeert hij een afspraak, haalt hij versies door elkaar of worden zijn antwoorden algemener? Zeg "overdracht" en begin opnieuw. Wachten tot het echt misgaat kost meer tijd.

Schrappen is onderhoud. Een bestand dat alleen groeit, wordt slechter. Let vooral op lijsten: die worden bij elke ronde langer. Geef ze een maximum, en laat het oudste eraf vallen.

Lees je eigen bestanden. Eens per maand, allemaal. Het is tien minuten werk, en het is de enige manier om zeker te weten dat je amplifier nog op jou lijkt.